Σιφνέικο Τακίμι

Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011

Μουσική Εποποιία...

Μην χάσετε σήμερα Δευτέρα 31/1/2011, στις 21:00, την εκπομπή "Μουσική Εποποιία" με τον Ντίνο Μπελιό.

Θέματική ενότητα της εκπομπής για απόψε: τραγούδια και soundtrack ταινιών.

Μόνο στο Σιφνέικο Τακίμι Web TV.

Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2011

Πανηγύρι Αγίου Συμεών στο Μαρούσι

Πανηγύρι Αγίου Συμεών στο Μαρούσι

Συνεχίζοντας μια παράδοση χρόνων οι Σιφνιοί Μαρουσιώτες τιμούν τον Άγιο Συμεών την Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου τελώντας τη Θεία Λειτουργία στον ιερό Ναό Αγίου Ελευθερίου Αμαρουσίου. Μετά την Θεία Λειτουργία ακολουθεί κέρασμα καφέ και σιφνέικων γλυκών στην αίθουσα του Ναού.

Στη συνέχεια κατά το μεσημέρι θα ακολουθήσει σιφνέικο γλέντι στην ταβέρνα:

«Ιππόκαμπος - Το Καντούνι»
οδός: Σπύρου Λούη 20, Πλ. Ηρώων, Μαρούσι - Τηλ. 210 6141149

Θα παίζουν:
βιολί: Παντελής Αγιουτάντης
λαούτο: Αντώνης Αβρανάς

Λίγα ιστορικά στοιχεία για τους Σιφνιούς στο Μαρούσι και το πανηγύρι.

Οι Σιφνιοί στο Μαρούσι
Η κύρια ασχολία των Σιφνιών μετά τον 18ο αιώνα ήταν η αγγειοπλαστική τόσο εξαιτίας της καλής πρώτης ύλης που διέθετε (ο πυρίμαχος άργιλος που υπάρχει σε αφθονία στο νησί έχει κεντρίσει παγκόσμιο ενδιαφέρον) όσο και του πολύ ευνοϊκού κλίματος. Πολλές είναι μάλιστα οι γενικεύσεις του Σιφνιού ως αγγειοπλάστη σε πολλές λαϊκές ρήσεις. Από τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα η αγγειοπλαστική τέχνη υπέστη μεγάλη κρίση λόγω της καθιέρωσης βιομηχανικών προϊόντων με βάση το αλουμίνιο και το πλαστικό τα οποία αντικατέστησαν τα παραδοσιακά πήλινα σκεύη (τσικάλια, σταμνιά, γιουβέτσια κ.α.) που κατασκεύαζαν, γνωστή στους αγγειοπλάστες ως η κρίση του αλουμινίου. Αυτό, σε συνδυασμό με την αδυναμία προσαρμογής στα νέα τεχνολογικά δεδομένα και στον ηλεκτρισμό που σιγά-σιγά άλλαζε τα πάντα οδήγησε τους αγγειοπλάστες της Σίφνου στην αποχώρησή τους από το νησί και στην εγκατάστασή τους σε άλλο μέρος.
Το Μαρούσι φαίνεται ως το ιδανικότερος προορισμός για δύο λόγους: αρχικά το πολύ καλής ποιότητας χώμα λόγω της περιεκτικότητάς του σε άργιλο (στην χωματερή της Καλογρέζας, σημερινό Ολυμπιακό Χωριό) και η συνεχής κατανάλωση κανατιών και σταμνών (είδη που κατασκεύαζαν και στη Σίφνο) από τους Μαρουσιώτες καθώς στην περιοχή έρεε άφθονο νερό και οι κάτοικοι το εμπορεύονταν για την ύδρευση των γύρω περιοχών.
Βέβαια το Μαρούσι από πολύ παλαιότερα αποτελούσε ένα βασικό μεταναστευτικό προορισμό των Σιφνιών, καθώς η παράδοση θέλει τον Μ. Παλαιό ως τον πρώτο Σιφνιό που εγκαταστάθηκε το 1833 και στη συνέχεια ακολούθησαν και άλλοι που προετοίμαζαν το έδαφος για τους επόμενους.

Το πανηγύρι του Αγίου Συμεών
Ο Άγιος Συμεών ο Θεοδόχος τιμόνταν ιδιαίτερα από τους Σιφνιούς, ίσως μάλιστα ήταν και ο πολιούχος Άγιος του νησιού πριν την καθιέρωση της Παναγιάς της Χρυσοπηγής. Η τιμή για τον Άγιο ήταν τέτοια, θεσπίζοντας ως ημέρα αργίας για όλους τους Σιφνιούς την ημέρα της εορτής του, 3 Φεβρουαρίου. Έτσι όλοι οι Σιφνιοί που βρίσκονταν μακριά από το νησί εκείνες τις ημέρες επέστρεφαν στην πατρίδα τους για τον εορτασμό του Αγίου. Κάποια χρονιά μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο (στη δεκαετία του 30) οι αγγειοπλάστες Σιφνιοί που ήταν εγκατεστημένοι στο Μαρούσι δεν μπορούσαν να μεταβούν στη Σίφνο για το πανηγύρι λόγω κακοκαιρίας. Έτσι αποφάσισαν να γιορτάσουν τον Άγιο Συμεών στον τόπο διαμονής τους, καθιερώνοντας στη συνέχεια ένα σιφνέικο πανηγύρι… στο Μαρούσι. Συντάσσοντας μία επιτροπή οργάνωναν την τέλεση της Θείας Λειτουργίας σε κάποια εκκλησία στο Μαρούσι και στη συνέχεια πήγαιναν σε μία ταβέρνα όπου ακολουθούσε το γλέντι. Παλαιότερα μάλιστα οι Σιφνιοί Μαρουσιώτες τα πλήρωναν όλα κερνώντας τόσο τους Σιφνιούς από τις άλλες περιοχές της Αττικής, όσο και τους μη Σιφνιούς. Πολλές φορές το γλέντι διαρκούσε δύο και τρεις μέρες συνεχίζοντας το σε σπίτια Μαρουσιωτών που είχαν Σίμο και γιόρταζαν. Σε πολλές εκκλησίες γινόταν η Θεία Λειτουργία αρχικά στο Ταξιαρχάκι μετά στην Παναγία και τα τελευταία χρόνια στον Άγιο Ελευθέριο, όπου από το αριστερό Κλείτος του Ναού είναι αφιερωμένο στον Άγιο Συμεών.
Στο γλέντι έχουν παίξει σχεδόν όλα τα τακίμια της Σίφνου, ας θυμηθούμε μερικούς από τους παλιούς: αδέλφια Ξανθάκη (για αρκετά χρόνια μάλιστα), Αντώνης Κόμης (Μουγάδης), Λευτέρης Λουκατάρης, Κωνσταντίνος Χρύσος (Σουρτασήφης), Γιάννης Τρίχας , Γιάννης Ξανθάκης (Κουτσουνάς), πατήρ Στρατής Συρίγος.
Σήμερα το πανηγύρι έχει καθιερωθεί να γίνεται από τις επόμενες γενιές των πρώτων Σιφνιών αγγειοπλαστών στον Άγιο Ελευθέριο και μετά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας να προσφέρεται σε όλο το εκκλησίασμα καφέ και παραδοσιακά σιφνέικα γλυκά. Στη συνέχεια γίνεται σιφνέικο γλέντι σε ταβέρνα του Αμαρουσίου την οποία την επιλέγει η επιτροπή. Το τακίμι που θα παίζει το επιλέγει και αυτό η επιτροπή όπου έχουν αποφασίσει να τους καλούν εναλλάξ.
Τέλος, τα τελευταία χρόνια και οι Σιφνιοί της Αγίας Παρασκευής έχουν καθιερώσει την τέλεση της Θείας Λειτουργίας στην εκκλησία της Αγία Παρασκευή στην ομώνυμη περιοχή.

Πηγή φωτογραφιών: http://www.freewebs.com/ipsaraftis/

Το Σιφνέικο Τακίμι θα ήθελε να ευχαριστήσει τα Πρακτοράκια (Κώστα και Γιάννη Ατσόνιο) για το τρέξιμο και την πολύ ωραία δουλειά που μας έστειλαν και αναρτήσαμε.

Το Σιφνέικο Τακίμι για πρώτη φορά, Θεού θέλοντος και internet επιτρέποντος, θα προσπαθήσει να μεταδώσει το γλέντι του Αγίου Συμεών στο Μαρούσι Live από το Σιφνέικο Τακίμι Web TV. Για την live μετάδοση θα υπάρξει σχετική ανακοίνωση.

Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011

Μουσική Εποποιία...

Όσοι από εσάς χάσατε την live εκπομπή "Μουσική Εποποιία" με τον Ντίνο Μπελιό, μπορείτε να την παρακολουθήσετε σε μαγνητοσκόπηση πατώντας εδώ.

Η εκπομπή ξεκινάει από το 7:00 λεπτό, μιας και στην αρχή κάνουμε διάφορες ρυθμίσεις. Η εκπομπή είναι ως επιτοπλίστων με ξένα τραγούδια. Όπως θα παρατηρήσετε και εσείς ο αγαπητός φίλος Ντίνος έχει πλούσιες γνώσεις που πολλές φορές εκπλήσσουν. Εδώ και καιρό προσπαθούμε να τον πείσουμε να κάνει εβδομαδιαία εκπομπή αλλά δυστυχώς το αρνείται πεισματικά. Γι αυτό το λόγο, παρακαλούμε θερμά όλους εσάς που σας άρεσε η ανωτέρω εκπομπή να μας στηρίξετε με σχόλια, e-mail, και μηνύματα στο facebook, μπας και καταφέρουμε να τον μεταπείσουμε.

Η εκπομπή έχει ανανεώσει το ραντεβού της για την Δευτέρα με θεματική ενότητα, Soundtrack ταινιών. Για την ακριβή ώρα θα υπάρξει ενημέρωση.

Μπορείτε να αφήνετε τα σχόλιά σας στο κάτω μέρος της ανάρτησης πατώντας εκεί που λέει σχόλια, επιλέγοντας στη συνέχεια την επιλογή Όνομα/Διεύθυνση URL και συμπληρώνοντας μόνο το πεδίο Όνομα.

Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011

Φωτιά στο λιμάνι Στίχοι: Παύλος Παυλίδης - Μουσική: Ξύλινα Σπαθιά

Φωτιά στο λιμάνι
Στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Μουσική: Ξύλινα Σπαθιά
Πρώτη εκτέλεση: Ξύλινα Σπαθιά

Θα 'μαι πάντα εγώ μες το όπλο σου σφαίρα
να σκοτώνεις αυτούς που σκοτώνουν τη μέρα
Με τα μαύρα γυαλιά και το άσπρο φουστάνι
να κοιτάς μακριά τη φωτιά στο λιμάνι.

Ξέρω ένα παιδί που μου λέει πως σε ξέρει
ότι είχατε δει ένα τρελό καλοκαίρι
στο κομμάτι που λείπει απ' το σπασμένο καθρέφτη,
στο λιμάνι φωτιά, τον ήλιο πάλι να πέφτει

Κόκκινα σύννεφα στον ουρανό κι εσύ γελάς...

Γελάς καθώς το πλοίο πλησιάζει σαν θηρίο
και μου λες λοιπόν θυμίσου
μη πετάξεις τη ζωή σου στα σκυλιά

Θα 'μαι πάντα εγώ μες το όπλο σου σφαίρα
να χτυπάς το νερό, να χτυπάς τον αέρα
να θυμάσαι ξανά όσα είχαμε κάνει
τις φωτιές στα ντεπώ, τη φωτιά στο λιμάνι

Κόκκινα σύννεφα στον ουρανό κι εσύ γελάς...

Γελάς καθώς το πλοίο...

Γελάς γιατί σε θέλω κατεβάζεις το καπέλο
και μου λες λοιπόν θυμίσου
σαν ταινία η ζωή σου να κυλά

Ξέρω ένα παιδί που...

Το τραγούδι κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το Φεβρουάριο του ’95 με το δεύτερο άλμπουμ των Ξύλινων Σπαθιών "Πέρα Απ’ Τις Πόλεις της Ασφάλτου" για λογαριασμό της Virgin Records. Την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του στην Αθήνα ο δίσκος πουλάει 2.000 αντίτυπα. Εξαιτίας μιας διαμάχης του συγκροτήματος με την προηγούμενη δισκογραφική του στέγη ο δίσκος αποσύρεται.

Σύμφωνα με συνέντευξη του Παύλου Παυλίδη στον imagine 89,7, ήταν με έναν φίλο του στην Άνω πόλη (Θεσσαλονίκη ) και έβλεπαν την φωτιά που ξέσπασε στο Λιμάνι όταν κάποια ντεπόζιτα στην ESSO PAPAS (τώρα ΕΚΟ) πήραν φωτιά...και η φωτιά ήταν τόση που κοκκίνισε ο ουρανός! Έκει, βλέποντας αυτό το τόσο δραματικό αλλά όμορφο θέαμα εμπνεύστηκε και έγραψε το "Φωτιά στο λιμάνι"

Σας παραθέτουμε βίντεο με την εν λόγο συνέντευξη:

Λίγα λόγια για τον Παύλο Παυλίδη:

Ο Παύλος Παυλίδης είναι μουσικός, στιχουργός και τραγουδιστής. Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου του 1964 στη Βέροια και ζει στη Θεσσαλονίκη. Γνωστός στο ευρύ κοινό έγινε μέσα από τη συμμετοχή του στις ελληνικές ροκ μπάντες Μωρά στη Φωτιά αρχικά και μετέπειτα ως frontman και στιχουργός στα Ξύλινα Σπαθιά.

Οι γονείς του μετανάστες στη Γερμανία και ο ίδιος μετακομίζει συχνά. Σημαντικό μέρος της ζωής του θα το περάσει στο εξωτερικό με κύριους σταθμούς το Παρίσι και τη Γενεύη. Στην Ελλάδα αρχίζει να δραστηριοποιείται,σαν κιθαρίστας σε τραγούδια του Στέλιου "Σαλβαδόρ" Παπαϊωάννου, με το γκρουπ Μωρά στη Φωτιά την περίοδο, απο το 1986 έως το 1988, οπότε και αποχωρεί. Δημιουργικότερη ωστόσο περίοδος στη ζωή του θεωρείται αυτή των Ξύλινων Σπαθιών. Αυτό τόσο λόγω της μεγάλης απήχησης και πλήρους αναγνώρισης από ένα διψασμένο για καλό ροκ ηλεκτρονικό ήχο κοινό όσο και λόγω του ποιοτικού αλλά και ποσοτικού πια μεγέθους του έργου του. Το ταξίδι με τα Ξύλινα Σπαθιά θα διαρκέσει μέχρι και το 2003. Μεγαλύτερες επιτυχίες του με τα ξύλινα σπαθιά υπήρξαν τα τραγούδια:"Ο Βασιλιάς της σκόνης", "Αδρεναλίνη" και "Λιωμένο Παγωτό". Μεγάλο μέρος της δισκογραφικής δουλείας των Ξύλινων σπαθιών αναφέρεται στη μάστιγα των ναρκωτικών.

Μετά το «χωρισμό» αυτό, ο Παυλίδης αναλαμβάνει πια εξ ολοκλήρου τον έλεγχο της δουλειάς που θα παρουσιάζει. Οι συνεργασίες του με μουσικούς είναι πιο προσεκτικές και τα αποτελέσματα που ακολουθούν βαδίζουν πια χωρίς συμβιβασμούς και φτιασιδώματα στο καλλιτεχνικό και αισθητικό μονοπάτι που επιλέγει ο ίδιος. Συγκροτήθηκε λοιπόν μια νέα ομάδα οι B-movies οι οποίοι θα είναι στο εξής οι συνοδοιπόροι του. Αρχικά μ' έναν μελαγχολικό, ακουστικό, ταξιδιάρικο ήχο που δεν μας είχε συνηθίσει ο Παύλος μέσα από το δίσκο «Αφού λοιπόν ξεχάστηκα» που κυκλοφόρησε το 2004. Όχι ότι το μελαγχολικό στοιχείο δεν εμφανιζόταν και σε πολλά τραγούδια των «Σπαθιών» όπως π.χ. «Κοιτάζω τα σπίτια», «Βροχοποιός» κτλ., όμως δείχνει να έχει σωρεύσει τεράστια νοσταλγικότητα και θλίψη ακόμα, που μέσα από την ένταση και την «οργή» των «Σπαθιών» ίσως ένιωθε ότι δεν αντικατοπτριζόταν πλήρως στο έργο που παρουσίαζε. Η στιχουργική αλλά και η σύνθεση των τραγουδιών αναδεικνύει την προσπάθεια του Π.Π. να παραμερίσει λίγο την ένταση και το έντονο ρυθμικό στοιχείο που κυριαρχούσε στα τραγούδια των «Σπαθιών». Η ακουστική κιθάρα και διάφορα ακουστικά όργανα (κοντραμπάσο, τρομπέτα) κάνουν την εμφάνισή τους και προσδίδουν ένα τόνο γαλήνης στους εμπνευσμένους στίχους τραγουδιών όπως «Ο κηπουρός», «Η σπασμένη πολυθρόνα», «Αφού λοιπόν ξεχάστηκα» και «Μόχα». Ήταν ένας δίσκος αντίθετα στις προσδοκίες των θαυμαστών και των οπαδών των «Σπαθιών». Με το δεύτερο δίσκο του όμως ο Π.Π. επέστρεψε σε λιγότερο απάτητα γι αυτόν μουσικά μονοπάτια. Ο δίσκος «Άλλη μια μέρα» που κυκλοφόρησε το 2006 έχει τη σφραγίδα του σε κάθε κομμάτι και σε ορισμένα από αυτά η διάθεση για επιστροφή στις (μουσικές) ρίζες του είναι εμφανής. Το ηλεκτρονικό στοιχείο ξαναπαίρνει πρωταγωνιστικό ρόλο στον ήχο που μας προσφέρει ο Π.Π. και ο ξεσηκωτικός ρυθμός αν και όχι τόσο «στενά» ροκ όσο παλιά συνεχίζει -ή μάλλον ξαναρχίζει- να συναρπάζει. «Όσο μικραίνω», «Θεριστές», «Άλλη μια μέρα» είναι τα πλέον αντιπροσωπευτικά παραδείγματα του παιξίματος που κυριαρχεί στο δίσκο ενώ δε λείπουν και πιο αργα κομμάτια όπως π.χ. ο «Κοραλλένιος Βυθός» και το «Super star».

Σε όλη του την πορεία ο Παύλος Παυλίδης είναι ένας καλλιτέχνης που πειραματίστηκε, ρίσκαρε στον ήχο του αλλά πάντα διατηρώντας μια υψηλή αισθητική στο έργο του αλλά και μια καλλιτεχνική ηθική αρνούμενος την αστερόσκονη που αφειδώς προσφέρουν τα ΜΜΕ σε ροκ μπάντες. Συνεχίζει το δικό του ταξίδι στην ροκ σκηνή που «...δεν έχει τέλος...».

Πηγές: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%82_%CE%A0%CE%B1%CF%85%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B7%CF%82 , http://rockallovergreece.blogspot.com/2009/09/blog-post_9315.html , http://topgun89.blogspot.com/2008/05/o-imagine-897-19508.html ,

Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ 2011 ΓΛΕΝΤΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΥ ΓΙΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Δ')

(το βίντεο υποστηρίζει ποιότητα high definition)

Το τέταρτο και τελευταίο μέρος από το γλέντι των Θεοφανίων στον Πλατύ-Γιαλό!!
Άντε και του χρόνου!!!

Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ 2011 ΓΛΕΝΤΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΥ ΓΙΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Γ')

(το βίντεο υποστηρίζει ποιότητα high definition)

Το τρίτο βίντεο από τα τέσσερα!!

ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ 2011 ΓΛΕΝΤΙ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΥ ΓΙΑΛΟ (ΜΕΡΟΣ Β')

(το βίντεο υποστηρίζει ποιότητα high definition)

Το δεύτερο βίντεο από τα τέσσερα!!

Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011

Ήτανε μια φορά Στίχοι/Μουσική: Κώστας Φέρρης/Σταύρος Ξαρχάκος

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Στίχοι: Κώστας Φέρρης
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης

Ήτανε μια φορά μάτια μου κι έναν καιρό

μια όμορφη κυρά αρχόντισσα να σε χαρώ

Μια μικροπαντρεμένη κόρη ξανθή

τον κύρη της προσμένει βράδυ πρωί

Ένα Σαββάτο βράδυ καλέ μια Κυριακή

τον ήλιο το φεγγάρι, καλέ, παρακαλεί

Ήλιε μου φώτισέ τον φεγγάρι μου

πάνε και μίλησέ του για χάρη μου

Γυρίζει κι αρμενίζει καλέ στα πέλαγα

τους πειρατές θερίζει καλέ και τους χαλά

Στον ήλιο στο φεγγάρι και στη βροχή

και μένανε μ' αφήνει έρμη και μοναχή

Γαλέρα ανοίχτηκε μάτια μου με το βοριά

στη μάχη ρίχτηκε μάτια μου και στον καυγά

Μέσα σ' ένα σινάφι πειρατικό

είδα φωτιά ν' ανάβει και φονικό

To «Ήτανε μια φορά», γράφτηκε για τις ανάγκες και ακουγόταν στους τίτλους της τηλεοπτικής σειράς «Οι έμποροι των εθνών» σε σκηνοθεσία του Κώστα Φέρρη βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Αυτή ξεκίνησε να προβάλλεται τον Οκτώβριο του 1973, ωστόσο συνάντησε μεγάλα προβλήματα από τη λογοκρισία του - πνέοντος τα λοίσθια - δικτατορικού καθεστώτος, το οποίο απαγόρευσε ν' ακούγεται η φωνή του Ξυλούρη.

Το τραγούδι προτοεμφανήστικε στο άλμπουμ με τίτλο "Νίκος Ξυλούρης Συλλογή" (1972). Ο τίτλος του δίσκου αντικατοπτρίζει πλήρως το περιεχόμενό του, καθώς στην πρώτη πλευρά του περιλαμβάνονται σε δεύτερη εκτέλεση τραγούδια που είχε ερμηνεύσει λίγα χρόνια νωρίτερα ο αξέχαστος Νίκος Ξυλούρης και στη δεύτερη τέσσερις καινούργιες δημιουργίες του Σταύρου Ξαρχάκου και δύο που είχαν γραφτεί για τις ανάγκες του κινηματογράφου και της τηλεόρασης όπου το ένα από αυτά ηταν το «Ήτανε μια φορά». Στο εσώφυλλο του δίσκου υπάρχει ένα μίνι φωτογραφικό άλμπουμ με φωτογραφίες από τα παιδικά και νεανικά χρόνια του Νίκου Ξυλούρη στην Κρήτη, ενώ στο οπισθόφυλλο ένα σημείωμα του Σταύρου Ξαρχάκου γραμμένο στις 2 Απριλίου 1974. Παραγωγός ήταν ο Δημήτρης Μηλιόπουλος και η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της Columbia με ηχολήπτη τον Γιώργο Κωνσταντόπουλο και βοηθό τον Γιώργο Τζάννες.

Αργότερα, ηχογραφήθηκε και από το Μανώλη Λιδάκη, τη Μαρία Φαραντούρη, το Δημήτρη Υφαντή...

Σύμφωνα με τα λεγόμενα της ίδιας της κυρίας Ουρανίας Ξυλούρη: Ο Ξυλούρης ειδοποιήθηκε για αυτή την ηχογράφηση κυριολεκτικά τελευταία στιγμή: τον ξύπνησαν και τον κατέβασαν στο στούντιο χωρίς πρόβες, χωρίς τίποτα, για να ηχογραφήσει. Το έβγαλε με τη μία, είναι αυτή η εκτέλεση που γνωρίζουμε όλοι. Ένα-δυο λαθάκια (π.χ. όταν τραγουδά "κι εμένανε μ'αφήνεις", αντί "αφήνει" που έχει νόημα βάσει των προηγούμενων στροφών) οφείλονται στην κόπωση. Ο ίδιος ο Ξυλούρης τα πρόσεξε αργότερα και ζήτησε από το φίλο και συνεργάτη του να το ξαναηχογραφήσουν. Ο Ξαρχάκος όμως του απάντησε: "Όπως το είπες τώρα, δεν πρόκειται να το ξαναπείς"! Πόσο αλήθεια ήτανε... 35 χρόνια μετά κανείς δεν τον ακούει σε αυτό το τραγούδι χωρίς να ριγήσει.

Λίγα λόγια για το μυθιστόρημα "Οι έμποροι των εθνών" (Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης -1882):

Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (1851-1911), ένας από τους πιο μεγάλους Ευρωπαίους διηγηματογράφους, θα ξεκινήσει τη συγγραφική δραστηριότητά του ως μυθιστοριογράφος. "Οι έμποροι των εθνών" (1882) είναι το δεύτερο από τα τρία μυθιστορήματα του συγγραφέα. Η δράση του τοποθετείται μεταξύ 1199 και 1207, δηλαδή λίγο πριν και λίγο μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους της Δ' Σταυροφορίας.
Πρόκειται άραγε για ιστορικό μυθιστόρημα, με θέμα τη σύγκρουση Βενετών και Ελλήνων στο Αιγαίο; Ή μήπως για ένα "μυθιστόρημα με θέση", το οποίο υπερασπίζεται την Ελληνορθόδοξη Ανατολή κατά της Ρωμαιοκαθολικής Δύσης; Πρόκειται κυριότατα για μια οξυδερκή και διεισδυτική μελέτη του ερωτικού πάθους, της σαρκικής επιθυμίας, του πόθου. Η Αυγούστα εγκαταλείπει τον σύζυγό της Ιωάννη Μούχρα και ακολουθεί το Βενετό Μάρκο Σανούτο, όχι επειδή δυστυχεί με τον πρώτο και θέλει να ευτυχήσει με τον δεύτερο, αλλά γιατί είναι αιχμάλωτη μιας ακατανίκητης, κυριολεκτικά θανάσιμης ερωτικής επιθυμίας. Σε πλήρη ψυχική αδυναμία να κάνει οτιδήποτε άλλο, η Αυγούστα θα τραβήξει το δρόμο του πάθους της μέχρι τέλους, μέχρι θανάτου, του δικού της ασφαλώς θανάτου: καίγεται ζωντανή, μόνη, πάνω στη ναυαρχίδα του εραστή της.

Λίγα λόγια για την τηλεοπτική σειρά "Οι έμποροι των εθνών"
Είδος: Ιστορική περιπέτεια (37 επεισόδια Χ 45΄)
Πρεμιέρα ΕΙΡΤ: (Εθνικόν Ίδρυμα Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως) Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 1973
Παραγωγή: Δημήτρης Ποντίκας
Φωτογραφία: Περικλής Κόκκινος
Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος

Σενάριο: Γιώργος Μπαλλής, Κώστας Δαρλάσης
Σκηνοθεσία: Κώστας Φέρρης
Ηθοποιοί: Νίκος Τζόγιας(Ιωάννης Μούχρας), Κατερίνα Αποστόλου(Αυγούστα), Ανδρέας Μπάρκουλης (Μάρκος Σανούτος 1973), Γιώργος Μπέλλος( Μάρκος Σανούτος 1974), Θόδωρος Μορίδης (Μέγας Δόγης), Αντώνης Αντωνίου( Μιρχάν), Μαρία Αλκαίου( καλόγρια), Στάθης Ψάλτης (γελωτοποιός), Ελένη Χαλκούση (παραμάνα), Σταύρος Αβδούλος, Νίκος Λυκομήτρος.

....Ο Ιωάννης Μούχρας, άρχοντας της Νάξου προς τα τέλη του 12ου αιώνα και παντρεμένος με την πανέμορφη Αυγούστα, έχει την υποχρέωση να πολεμά τους Γενοβέζους και τους πειρατές, κρατώντας το νησί κάτω από την εξουσία της Βενετίας. Σε μια ναυμαχία απελευθερώνει τον αιχμάλωτο από τους πειρατές τον βενετό ναύαρχο, Μάρκο Σανούτο και τον φιλοξενεί στον πύργο του. Ο Σανούτος όμως καταχράται τη φιλοξενία του και απάγει την όμορφη Αυγούστα, οδηγώντας την, στα παλάτια του στη Βενετία. Εκείνη τον ερωτεύεται, αλλά η ζωή κοντά του, είναι μαρτυρική. Τελικά τον εγκαταλείπει και κλείνεται σε μοναστήρι στη Πάτμο. Ο Μούχρας έρχεται μεταμφιεσμένος στη Βενετία και δολοφονεί τον Σανούτο. Αναζητά την Αυγούστα στο μοναστήρι, αλλά φτάνει αργά και πληροφορείται το θάνατάτης...
Το πρώτο σίριαλ της ελληνικής τηλεόρασης που διασκευάζει λογοτεχνικό έργο. Στο τραγούδι των τίτλων, ακούγεται η φωνή του Νίκου Ξυλούρη.

"Οι Έμποροι των Εθνών" ήταν η πρώτη μεταφορά λογοτεχνικού έργου στην Ελληνική τηλεόραση.

Από τα δημοφιλέστερα τηλεοπτικά προγράμματα της σεζόν 1973-74.

Η σειρά ήταν ασπρόμαυρη.

Η σειρά δεν προβλήθηκε ποτέ σε επανάληψη από την ΕΡΤ.

Η σειρά ΔΕΝ σώζεται στο αρχείο της ΕΡΤ, ούτε καν μία σκηνή της.

Λίγα λόγια για το Νίκο Ξυλούρη:

Ο Νίκος Ξυλούρης ή Ψαρονίκοςλυράρηδες. Στα πέντε του χρόνια, όταν οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό του, ξεριζώθηκε απο τον τόπο του μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε χωριό της επαρχίας Μυλοποτάμου όπου παρέμειναν μέχρι και την απελευθέρωση της Κρήτης.

Το 1971 ξεκίνησε κοινές εμφανίσεις με το Γιάννη Μαρκόπουλο στη μπουάτ "Λήδρα" και η φωνή του έγινε σύμβολο της αντίστασης.

Ο Νίκος Ξυλούρης στην ακμή της καριέρας του αντιλήφθηκε ότι έχει καρκίνο. Μετά από μεγάλο αγώνα, πολλαπλές εγχειρήσεις και αρκετή ταλαιπωρία έχασε τη μάχη στο στις 8 Φεβροθαριου 1980.

Λίγα λόγια για τον στιχουργό του "Ητανε μια φορά" και σκηνοθέτη της τηλεοπτικής σειράς "Οι έμποροι των Εθνών" , Κώστα Φέρρη:

Ο Κώστας Φέρρης γεννήθηκε στις 18 Απριλίου 1935 στο Κάιρο της Αιγύπτου. Είναι Έλληνας και η οικογένεια του έχει κυπριακές και λιβανέζικες (από την οικογένεια Λαχούντ) καταβολές. Η παιδεία του ήταν προσανατολισμένη στο διεθνή ορίζοντα, αλλά βασισμένη στις ελληνικές ρίζες του.

Σπούδασε στην Αμπέτειο Σχολή και στη Δραματική Σχολή του Τάκη Τσάκωνα στο Κάιρο, στην Ανωτέρα Σχολή Κινηματογράφου στην Αθήνα, και συνέχισε τις σπουδές του με stages στη Ναντέρ και στη Σορβόννη, στο Παρίσι. Απ` το 1957 εγκαθίσταται στην Ελλάδα. Δουλεύει ως βοηθός σκηνοθέτη σε περισσότερες από 60 ταινίες μυθοπλασίας. Συνεργάζεται, ανάμεσα σε άλλους, με τους Μιχάλη Κακογιάννη, Νίκο Κούνδουρο, Τάκη Κανελλόπουλο, Γρηγόρη Γρηγορίου, Άντριου Μάρτον, Τζέιμς Νίλσον, Ρόμπερτ Άλντριχ, Έντουαρντ Μολινάρο, Ρίτσαρντ Σαραφιάν, Λάζλο Μπένεντεκ, Ρίτσαρντ Γουίλσον, Πιέρ Καστ, Ζαν-Ντανιέλ Πολέ κ.ά. Εντάσσεται στην ομάδα έρευνας για το ρεμπέτικο τραγούδι, και συγχρόνως δημιουργείται, με δική του κυρίως πρωτοβουλία, η Ομάδα για την ανανέωση του Ελληνικού Κινηματογράφου.

Μέχρι το 1967, σκηνοθετεί την πρώτη του ταινία μικρού μήκους, "Τα ματόκλαδά σου λάμπουν" (1961), ανώνυμα την ταινία "Ένας Ντελικανής" (1963), που υπογράφει ο συγγραφέας Μανώλης Σκουλούδης, και την πρώτη (με την υπογραφή του) ταινία μεγάλου μήκους, "Μερικές το προτιμούν χακί" (1965).

Από πριν, αλλά και κατά τη διάρκεια της εξορίας του στο Παρίσι (1967-1973), συνεργάζεται στενά με το Γάλλο σκηνοθέτη (και φίλο του από το 1962) Ζαν Ντανιέλ Πολέ. Μαζί του συμμετέχει ενεργά στο κίνημα του Μάη του 1968. Σ` αυτό το χρονικό διάστημα γνωρίζεται επίσης με τους Volker Schloendorf, Werner Hertzog, Barbet Schroeder, Nicholas Ray, Samuel Fuller, Ruy Guerra, Anatole και Pascale Dauman και άλλους. Το σενάριο μιας ταινίας, μία όπερα και ένα ροκ-ορατόριο σφραγίζουν την Παρισινή του περίοδο.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1973, σκηνοθετεί τις ταινίες:

"Η Φόνισσα", 1974,
"Προμηθέας σε δεύτερο πρόσωπο", 1975,
"Δυο φεγγάρια τον Αύγουστο", 1978,
"Ρεμπέτικο", 1983 (Αργυρή Άρκτος Φεστιβάλ Βερολίνου, 1984 και Μεγάλο Βραβείο Φεστιβάλ Αλεξάνδρειας, 1985), και
"Oh Babylon", 1988,

καθώς και εννέα τηλεοπτικές σειρές, συνολικής διάρκειας περίπου 120 ωρών, για την Ελληνική τηλεόραση, αλλά και περισσότερες από 80 ώρες μουσικών προγραμμάτων, ντοκιμαντέρ, εκπαιδευτικών και ερευνητικών ταινιών.

Χαρακτηριστικές είναι οι σκληρές πολεμικές σκηνοθετών -κριτικών, στις οποίες ο Φέρρης πρωτοστατεί από το 1974 ως το 1990. Σκηνοθέτης και σεναριογράφος, κινηματογράφου, θεάτρου, πολυμέσων και άλλων θεαμάτων, λιμπρετίστας, στιχουργός, θεωρητικός του οπτικοακουστικού, παραγωγός ταινιών και μουσικών έργων, μοντέρ και ενίοτε ηθοποιός ή τραγουδιστής, κατά καιρούς δημοσιογράφος, εκδότης, τηλεοπτικός παρουσιαστής και δάσκαλος σκηνοθεσίας, με τρία διεθνή βραβεία και περισσότερα από 30 εθνικά, μέλος της Ακαδημίας Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, ο Κώστας Φέρρης υπήρξε ένας από τους πλέον πολυπράγμονες κινηματογραφικούς δημιουργούς στη χώρα μας.

Live εκτέλεση του τραγουδιού από τον Νίκο Ξυλούρη :