Κυριακή 19 Δεκεμβρίου 2010
Σφεντόνα - Στίχοι / Μουσική Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Σαράντα χρόνια έφηβος
πλέον μισό αιώνα
το καλοκαίρι άσπριζα,
μαύριζα τον χειμώνα.
Σαράντα χρόνια ανώριμος
ξεφτίλας Δον Κιχώτης.
Τώρα 50 χρόνια φρόνιμος
ωραίος και ιππότης.
Γεννήθηκα σ' ένα χωριό
Τετάρτη μεσημέρι.
Γιατρός δε με ξεπέταξε
μα μιας μαμής το χέρι.
οι συγγενείς μαζεύτηκαν
από νωρίς στο σπίτι.
Πώς είναι έτσι το παιδί
και τι μεγάλη μύτη!
Νάνι-νάνι το παιδί μας νάνι.
Νάνι-νάνι και παρήγγειλα,
νάνι-νάνι στην Πόλη τα προικιά του
και τα χρυσαφικά του τα παρήγγειλα.
Νάνι-νάνι κι όπου
το πονεί να γιάνει, νάνι-νάνι,
νάνι-νάνι του,
Μα εγώ από τον ύπνο μου
την έκανα κοπάνα.
Τέντωνα τη σφεντόνα μου,
σημάδευα αεροπλάνα.
Και πάνω στο καλύτερο
με ξύπναγαν με βία
για να μ' αποκοιμήσουνε
δασκάλοι στα θρανία.
Κι ενώ όλα τα θυμόμουνα
κι είχα μυαλό ξουράφι,
να μεγαλώσω ξέχασα
και έμεινα στο ράφι.
Έτσι για πάντα κράτησα
την παιδική μου εικόνα,
εκείνου του αλητάμπουρα
που κράταγε σφεντόνα.
Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά,
έλα πάρε και τούτο.
Μικρό-μικρό σου το 'δωσα,
άρχοντα φέρε μου το.
Κρύψε και τη σφεντόνα του,
φρόνιμο κάνε μου το.
Παλιέ μου φίλε, γνώριμε,
συμμαθητή, θαμώνα,
μαζί μου απόψε έφερα
εκείνη τη σφεντόνα.
Μην πάει ο νους σου στο κακό,
πουλιά δε θα χτυπήσω.
Με κότσυφες και πέρδικες
τι έχω να χωρίσω;
Τα παιδικά μας όνειρα
θα σας εκσφενδονίσω,
με χρώματα και μουσικές
θα σας τα τραγουδήσω.
Παλιέ μου φίλε, γνώριμε,
συμμαθητή, θαμώνα,
απόψε που βρεθήκαμε,
σου δίνω τη σφεντόνα.
Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου γεννήθηκε την 21η Ιουνίου του 1950 στο χωριό Βάστα της Αρκαδίας κοντά στη Μεγαλόπολη. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε εκεί (έως τα 7 του). Τις εμπειρίες του απ΄ αυτά τα χρόνια τις έκανε τραγούδι. Ο τίτλος του τραγουδιού... ΣΦΕΝΤΟΝΑ.... Στα 12 του χρόνια πήρε την πρώτη του κιθάρα. Αργότερα επειδή του άρεσε η μουσική συμμετείχε σε διάφορα συγκροτήματα της εποχής όπου έκανε και τα πρώτα του μουσικά βήματα. Το πρώτο του συγκρότημα το ονόμασε CROSSWORDS όπου τραγουδούσαν σε Ιταλικό στίχο σε διάφορα clubs.
Η εφηβεία του σημαδεύτηκε από το μουσικό και κοινωνικό ρεύμα της δεκαετίας του '60. Ροκ της αμφισβήτησης, παγκόσμια φιλειρηνικά και απελευθερωτικά κινήματα, και μια Ελλάδα που προσπαθούσε βιαστικά να κλείσει πληγές και να αρχίσει να ελπίζει. Η Αριστερά επεδίωκε να στεγάσει και να δώσει προοπτική στις διάσπαρτες απογοητεύσεις μέσα από μια κουλτούρα ευαισθησίας και διεκδίκησης.
Πηγή: http://www.easypedia.gr/el/articles/%CE%B2/%CE%B1/%CF%83/%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%BB%CE%B7%CF%82_%CE%A0%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BA%CF%89%CE%BD%CF%83%CF%84%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85_bba2.html
Από τη συναυλία στο Ηρώδειο (2005):
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
Ωδή στο Γεώργιο Καραϊσκάκη Μουσική/Στίχοι: Σαββόπουλος Διονύσης
Στίχοι: Σαββόπουλος Διονύσης
Μουσική: Σαββόπουλος Διονύσης
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος
Άλλες ερμηνείες:
Διονύσης Σαββόπουλος & Γιώργος Νταλάρας ( Ντουέτο )
Γιώργος Νταλάρας
Η οθόνη βουλιάζει σαλεύει το πλήθος
εικόνες ξεχύνονται με μιας
πού πας παλικάρι ωραίο σαν μύθος
κι ολόισια στο θάνατο κολυμπάς
Και όλες οι αντένες μιας γης χτυπημένης
μεγάφωνα και ασύρματοι από παντού
γλυκά σε νανουρίζουν κι εσύ ανεβαίνεις
ψηλά στους βασιλιάδες τ' ουρανού
Ποιος στ' αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω
με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό
προβολείς με στραβώνουν και πάω
και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ
Πού πας παλικάρι πομπές ξεκινούνε
κι οι σκλάβες σου ουρλιάζουν στο βωμό
ουρλιάζουν τα πλήθη καμπάνες ηχούνε
κι ο ύμνος σου τραντάζει το ναό
Ποιος στ' αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω
με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό
οι προβολείς με στραβώνουν και πάω
και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ
Η Ωδή στο Γεώργιο Καραϊσκάκη κυκλοφόρισε με τη συλλογή Το περιβόλι του τρελού (Lyra, 1969). Υπάρχουν πολλές εκδοχές για την ιστορία πίσω από αυτό το τραγούδι. Το κομμάτι αυτό έχει επαναστατικό χαρακτήρα και ήταν ένα από τα τραγούδια που συνδέθηκαν με την αντίσταση κατά της Χούντας. Το Σιφνέικο Τακίμι έψαξε σχολαστικά την κάθε εκδοχή και σας τις παρουσιάζει παρακάτω:
Εκδοχή 1η
Η πρώτη εκδοχή είναι ότι το τραγούδι γράφτηκε για τον Αλέξανδρο Παναγούλη (2 Ιουλίου 1939 – 1 Μαΐου 1976) υπήρξε πολιτικός και ποιητής. Δραστηριοποιήθηκε στον αγώνα κατά της Δικτατορίας της Χούντας των Συνταγματαρχών (1967-1974). Παγκόσμια γνωστός, ιδιαίτερα για την θαρραλέα του πράξη, την απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου στις 13 Αυγούστου 1968, αλλά και για την αντοχή του στα βασανιστήρια που ακολούθησαν. Στην μεταπολίτευση εκλέχθηκε βουλευτής με την Ένωση Κέντρου (Ε.Κ.).
Πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%82_%CE%A0%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82
Εκδοχή 2η
Η δεύτερη εκδοχή είναι ότι το κομμάτι αναφέρεται στον Κώστα Γεωργάκη. Ο Κώστας Γεωργάκης γεννήθηκε στην Κέρκυρα, στις 23 Αυγούστου του 1948 και ήταν μέλος της νεολαίας της Ένωσης Κέντρου. Σπούδαζε γεωλογία στην Ιταλία, όταν το 1970 ανώνυμα σε συνέντευξή του αποκάλυψε ότι η Χούντα είχε διεισδύσει στις ελληνικές οργανώσεις της Ιταλίας. Φοβούμενος ότι η Χούντα αργά ή γρήγορα θα ανακάλυπτε την ταυτότητά του, αποφάσισε να προβεί σε μια πράξη διαμαρτυρίας κατά της Χούντας η οποία δεν θα έδινε τη δυνατότητα στο καθεστώς να προβεί σε αντίποινα προς την οικογένειά του, που ήταν στην Ελλάδα. Έτσι, στις 19 Σεπτεμβρίου 1970, τα ξημερώματα, στην πλατεία Ματεότι της Γένοβας, μπροστά από το δικαστικό μέγαρο, περιέλουσε εαυτόν με βενζίνη και αυτοπυρπολήθηκε, φωνάζοντας Το έκανα για χάρη της Ελλάδας, ζήτω η δημοκρατία, όλοι οι Ιταλοί ας αναφωνήσουν : Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου και πέθανε μετά από λίγες ώρες. Η κηδεία του έγινε στη Γένοβα στις 23 Σεπτεμβρίου.Το περιστατικό αποσιωπήθηκε από τη δικτατορία, προκάλεσε όμως έντονη αίσθηση στη διεθνή κοινότητα. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Κέρκυρα με καθυστέρηση τεσσάρων μηνών, λόγω εσκεμμένων κωλυσιεργιών της Χούντας, και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο.
Σήμερα στο σημείο που αυτοπυρπολήθηκε υπάρχει αναμνηστική πλάκα με την επιγραφή "Η Ελλάδα θα τον θυμάται για πάντα" ενώ στην ιδιαίτερη πατρίδα του υπάρχει πλατεία με το όνομά του και με τον ανδριάντα του. Ο Νικηφόρος Βρεττάκος αναφέρεται στην θυσία του σε ένα από τα ποιήματά του.
Πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CF%8E%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%82_%CE%93%CE%B5%CF%89%CF%81%CE%B3%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82
Το περιβόλι του τρελού κυκλοφόρισε το 1969.Κώστας Γεωργάκης αυτοπυρπολήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου του 1970. Δηλαδή το τραγούδι πρώτο-κυκλοφόρησε σχεδόν ένα χρόνο ποιο πριν. Οπότε μάλλον αδύνατον να έχει γραφτεί γι αυτόν η για οποιοδήποτε άλλον απεβίωσε μετά το 69.
Εκδοχή 3η
Η τρίτη εκδοχή είναι ότι το τραγούδι γράφτηκε για τον Τσε Γκεβάρα. Αυτή η εκδοχή, όπως αναφέρει και ο ίδιος ο Σαββόπουλος είναι και η πραγματική. Κατά τη διάρκεια της χούντας ο Σαββόπουλος φυλακίστηκε δύο φορές, τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο του 1967. Το τραγούδι το έγραψε στην Γαλλία όπου έφυγε με πλαστά χαρτιά μετά την αποφυλάκισή του. "......Έμεινα έναν χρόνο έξω... Την «Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη» την έγραψα επίσης εκεί. Το τραγούδι ήταν γραμμένο στην αρχή για τον Τσε, αλλά μετά το ξαναδούλεψα για να μπορέσω να αντιμετωπίσω τη λογοκρισία και νομίζω ότι δεν θα δυσαρεστηθεί ο στρατηγός Καραϊσκάκης που τον δάνεισα στον Τσε, ούτε και το ανάποδο, ο ένας περιέχει τον άλλο κατά κάποιο τρόπο....."
Πηγή: http://www.lifo.gr/mag/features/1887
Ο Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα (Ernesto Guevara de la Serna) (14 Ιουνίου 1928 στο Ροζάριο, Αργεντινή; † 9 Οκτωβρίου 1967 στη Λα Χιγκέρα, Βολιβία), γνωστός ως Τσε Γκεβάρα, ήταν Αργεντινός γιατρός, κουμουνιστής Μαρξιστής - Λενινιστής επαναστάτης, ένας από τους αρχηγούς των ανταρτών στην Κούβα και πολιτικός. Συμμετείχε στο κίνημα της 26ης Ιουλίου που πέτυχε την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα στην Κούβα, αρχικά προσφέροντας τις ιατρικές γνώσεις του και αργότερα ως διοικητής των ανταρτών, ενώ υπήρξε μέλος της επαναστατικής κουβανικής κυβέρνησης προωθώντας ριζικές μεταρρυθμίσεις. Το 1965 πιστός στην νίκη της επανάστασης στην Κούβα έφυγε με στόχο την οργάνωση νέων επαναστατικών κινημάτων στο Κονγκό και αργότερα στην Βολιβία, όπου τραυματίστηκε, συνελήφθη και δολοφονήθηκε ενώ ήταν στο κρεβάτι.
Πηγή: http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%81%CE%BD%CE%AD%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%A4%CF%83%CE%B5_%CE%93%CE%BA%CE%B5%CE%B2%CE%AC%CF%81%CE%B1
Παρακάτω μια εκτέλεση με τον Γιώργο Νταλάρα και στη συνέχεια μια εκτέλεση με τον Διονύση Σαββόπουλος & Γιώργος Νταλάρας ( Ντουέτο ):
Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010
Ένας Τούρκος στο Παρίσι Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας Στίχοι: Ισαάκ Σούσης
Στίχοι: Ισαάκ Σούσης
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Πρώτη εκτέλεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Μου γράφεις δε θα 'ρθεις για διακοπές
χρωστάς μαθήματα μου λες
φωτογραφίες στέλνεις απ' το Λούβρο
και άλλες με τον γάτο σου τον Τούρκο
ο Τούρκος να πηδάει στα σκαλιά
και ύστερα παιχνίδια να σου κάνει
στη γάμπα σου να τρέμει μια ουρά
αυτός ο Τούρκος Τούρκο θα με κάνει
στη γάμπα σου να τρέμει μια ουρά
αυτός ο Τούρκος Τούρκο θα με κάνει
Ζηλεύω το μικρό σου το γατί
στα πόδια σου κοιμάται όταν διαβάζεις
δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί
ή μ' άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις
δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί
ή μ' άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις
Μου γράφεις πως σου έλειψα πολύ
μου στέλνεις χάρτινο φιλί
το χρόνο σου μετράς για το πτυχίο
το γράμμα μου σου φάνηκε αστείο
κι ο Τούρκος στη μοκέτα αραχτός
φιλίες με τους Γάλλους σου να πιάνει
να πίνει και να τρώει ό,τι τρως
αυτός ο Τούρκος Τούρκο θα με κάνει
να πίνει και να τρώει ό,τι τρως
αυτός ο Τούρκος Τούρκο θα με κάνει
Ζηλεύω το μικρό σου το γατί
στα πόδια σου κοιμάται όταν διαβάζεις
δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί
ή μ' άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις
δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί
ή μ' άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις
Συγχώρα με που γίνομαι μικρός
μα η ανάγκη να σε νιώσω είναι μεγάλη
μακριά σου νιαουρίζω μοναχός
μα c' est la vie που λένε και οι Γάλλοι
μακριά σου νιαουρίζω μοναχός
μα c' est la vie που λένε και οι Γάλλοι
Ζηλεύω το μικρό σου το γατί
στα πόδια σου κοιμάται όταν διαβάζεις
δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί
ή μ' άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις
δεν ξέρω αν κοιμάστε και μαζί
ή μ' άλλον στο κρεβάτι τον αλλάζεις
ΙΣΑΑΚ ΣΟΥΣΗΣ
«Ενας Τούρκος στο Παρίσι»
(«Παυσίλυπον», Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, 1997) Εγραψα το τραγούδι το 1994, μια χρονιά που αισθανόμουν φρικτή μοναξιά γιατί έλειπαν όλοι οι φίλοι μου στο εξωτερικό. Ενα απόγευμα καθώς γύριζα από τη δουλειά, βαρεμένος και με την αίσθηση μιας απίστευτης στασιμότητας, κάθησα σε ένα παγκάκι. Είχα μια πρώτη μορφή του τραγουδιού στα χέρια μου, έλεγα δηλαδή για το Παρίσι αλλά αυτό που με απασχολούσε ήταν να μιλήσω για τη μοναξιά μου, όχι με μίζερο τρόπο. Εκείνη τη στιγμή πέρασε από μπροστά μου ένας γάτος και επειδή τους έχω αδυναμία έφαγα «φλα σιά» κι άρχισα να γράφω επιτόπου. Τον βάφτισα Τούρκο και ήταν ο γάτος που απολάμβανε ό,τι εγώ δεν είχα...
Πηγή: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=4608645
Και ένα Live με τους Πυξ Λαξ και τον Λαυρέντης Μαχαιρίτσας στον Λυκαβηττό:
Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2010
Η τίγρης Τραγούδι: Ψαραντώνης, Μουσική-Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Η τίγρης
Τραγούδι: Ψαραντώνης
Μουσική - Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης
Έχω μιά τίγρη μέσα μου, άγρια λιμασμένη
που όλο με περιμένει
κι όλο την καρτερώ
τηνε μισώ και με μισεί θέλει να με σκοτώσει
μα ελπίζω να φιλιώσει
καιρό με τον καιρό.
Έχει τα δόντια στην καρδιά, τα νύχια στο μυαλό μου
κι εγώ γιά το καλό μου
γιά κείνη πολεμώ
κι όλου του κόσμου τα καλά με κάνει να μισήσω
γιά να της τραγουδήσω
τον πιό βαρύ καημό.
Όρη, λαγκάδια και γκρεμούς με σπρώχνει να περάσω
γιά να την αγκαλιάσω
στον πιό τρελό χορό
κι όταν τις κρύες τις βραδιές θυμάται τα κλουβιά της
μου δίνει την προβιά της
γιά να τηνε φορώ.
Καμιά φορά απ' το πιοτό πέφτομε μεθυσμένοι
σχεδόν αγαπημένοι
καθείς να κοιμηθεί
και μοιάζει τούτη η σιωπή με λίγο πριν τη μπόρα
σαν τη στερνή την ώρα
που θα επιτεθεί.
Το τραγούδι αυτό γράφτηκε για έναν γέρο, τον Γιωργαρά από την Πολυθέα Ηρακλείου. Ο άνθρωπος αυτός θείος του Χαϊνη (Δημήτρη Αποστολάκη) στα νιάτα του ήταν πολύ δραστήριος.Που τον έχαναν που τον έβρησκες σε γλέντι ήταν!Γέρος και κουρασμένος τώρα πια δεν μιλάει πολύ.Κάθετε ήσυχος σε μια καρέκλα στο καφενείο του και πίνει ράκες.Ο Αποστολάκης όμως τον θυμάται αλλιώς ... Έχω μια τίγρη μέσα μου άγρια λιμασμένη..
Πηγή: http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Splatt_Forums&file=viewtopic&topic=1494&start=100
Και μια εκτέλεση από τον ίδιο τον Δημήτρη Αποστολάκη:
Πέμπτη 9 Δεκεμβρίου 2010
Γιατί η Έλλη θέλει σκότωμα;
Η Έλλη θέλει σκότωμα
θέλει καραμανιόλα
γιατί άφησε τον άντρα της
και τα παιδιά της όλα
To τραγούδι της Έλλης είναι γνωστό παραδοσιακό τραγούδι της Σμύρνης. Στην πρώτη ηχογραφημένη έκδοση του, περίπου το 1915, φέρει το τίτλο «Έλλη – Έλλη» και αποδίδεται από τη Σμυρναίικη Εστουδιαντίνα (ηχογράφηση Σμύρνης). Λίγα χρόνια αργότερα, το 1919, θα ηχογραφηθεί στην Αμερική από τον Γ. Κατσαρό – Θεολογίτη (το πραγματικό του όνομα) με παραλλαγμένο τίτλο : «α κακούργα ΄Ελλη». Αυτή η ηχογράφηση είναι και η η πρώτη επίσημη ηχογράφηση του Γ. Κατσαρού. Στην εποχή μας τραγουδήθηκε από τη Γλυκερία και πολλές άλλες κομπανίες. Πάντως, στιχουργικά δεν έχει καμία σχέση το τραγούδι που ερμήνευσε ο Κατσαρός με το τραγούδι που ερμήνευσε η Γλυκερία.
Η ιστορία της Έλλης;
Στα τέλη του 1800 η κοινωνία της Σμύρνης αναστατώθηκε από το σκάνδαλο της τσαχπίνας και ξεδιάντροπης Έλλης. Μικροπαντρεμένη και μητέρα, τουλάχιστον, δύο παιδιών έτυχε να ερωτευτεί έναν Τούρκο αξιωματούχο (τον κομισέρη) και παρακινημένη από τον τυφλό έρωτα της, εγκαταλείπει τον άντρα και τα παιδιά της και πάει να ζήσει με τον Τούρκο ομορφονιό.
Τα αντανακλαστικά της τοπικής κοινωνίας ενεργοποιούνται άμεσα. Πρέπει να στιγματίσει την ανεύθυνη πράξη της εγκατάλειψης των παιδιών και του συζύγου. Πρέπει να ρίξει χολή στο γεγονός ότι μία Χριστιανή ζει με έναν αγαρηνό. Πρέπει να ανυψώσει το ηθικό των ανδρών (μας έφαγε την κοπέλα ο Τουρκαλάς). Και τι κάνει; Μήπως βία, μαχαίρια και αίματα; Τίποτα από αυτά. Ενεργεί με άμεσο και διαχρονικό τρόπο. Ο Όμηρος της φυλής επιστρατεύεται και πλάθει ένα από τα ομορφότερα τραγούδια μας, καταδικάζοντας για πάντα την κακούργα Έλλη στο πανελλήνιο.
Αναγνώστετο στη σύγχρονη εκδοχή καθώς και στην αρχική του Γ. Κατσαρού (προσέξτε την ιδιαίτερη ερμηνεία, που έδιναν οι ΄Ελληνες του 1919 στον όρο «λεβέντισσα»):
Α! ΚΑΚΟΥΡΓΑ ΕΛΛΗ (ερμηνεία Γ. Κατσαρού, 1919)
Βρε η Έλλη άντε θέλει σκότωμα με δίκοπο μαχαίρι
με δίκοπο μαχαίρι, (δις)
γιατ’ άφησε άντε βρε τον άντρα της και πήρε κομισέρη
και πήρε κομισέρη.
Α! βρε κακούργα Έλλη φαντάρος δεν σε θέλει,
γιατί ‘σαι φιλημένη από τον κομισέρη.
Βρε η Έλλη άντε τ’ απεφάσισε λεβέντισσα να ζήσει
λεβέντισσα να ζήσει, (δις)
βρε και δεν τη νοιάζει άντε στο ντουνιά στους δρόμους κι ας ‘πομείνει
στους δρόμους κι ας ‘πομείνει.
Αμάν αμάν Έλλη κανένας δε σε θέλει,
γιατί ‘σαι φιλημένη στη γάμπα τσιμπημένη.
Α! βρε κακούργα Έλλη φαντάρος δε σε θέλει,
παράτησες τον άντρα σου και πήρες κομισέρη.
Βρε η Έλλη άντε θέλει ζάχαρη και ρούσικο αλεύρι
και ρούσικο αλεύρι, (δις)
βρε να φτιάξει άντε τα γλυκίσματα να πάει στον κομισέρη
να πάει στον κομισέρη.
Α! βρε κακούργα Έλλη φαντάρος δεν σε θέλει,
γιατί ‘σαι φιλημένη από τον κομισέρη.
Βρε η Έλλη άντε (ε)περπάτησε στης Σμύρνης τα σοκάκια
στης Σμύρνης τα σοκάκια, (δις)
κι οι Τούρκοι άντε ενομίσανε πως είναι ραμαζάνια
πως είναι ραμαζάνια.
Εδώ σε μία από τις εκτελέσεις με τη Μαρίκα Παπαγκίκα. Δισκος GREEK RECORD CO 516 του 1920:
Η ΄Ελλη (σύγχρονη εκδοχή)
Η Έλλη θέλει σκότωμα
θέλει καραμανιόλα
γιατί άφησε τον άντρα της
και τα παιδιά της όλα
Αμάν αμάν Έλλη
κανένας δε σε θέλει
γιατί είσαι φιλημένη
στα χείλη δαγκαμένη
Η Έλλη θέλει σκότωμα
με δίκοπο μαχαίρι
γιατί άφησε τον άντρα της
και πήρε κομισέρη
Αμάν αμάν Έλλη
φαντάρος δε σε θέλει
γιατί είσαι φιλημένη
στα χείλη δαγκαμένη
Η Έλλη θέλει σκότωμα
θέλει καραμανιόλα
γιατί ποτέ δεν άκουσε
της μάνας της τα λόγια
Αμάν αμάν Έλλη
κανένας δε σε θέλει
γιατί άφησες τον άντρα σου
και πήρες κομισέρη
Πηγή: http://www.24grammata.com/?p=221
Τέλος η εκδοχή με τη Γλυκερία.
Σας παραθέτουμε τα σχόλια και τους στίχους όπως ακριβώς τα βρήκαμε από το http://kanellatou.gr/en/music-archive/scores/525-2010-02-20-18-57-36.html
ΕΛΗ – ΕΛΗ
Τραγούδι, με προέλευση από τη Σμύρνη στη χερσόνησο της Ερυθραίας Μικρά Ασίας, οι στίχοι του οποίου έχουν προσαρμοστεί στις αρχές του 20ου αιώνα σε ήδη προϋπάρχουσα παραδοσιακή μελωδία. Ο ρυθμός του κομματιού είναι 2/4.1915, Σμύρνη «Γιώργος Βιδάλης - Ελληνική Εστουδιαντίνα».
Η Έλλη ήταν έμορφη μαύρα ‘ταν τα μαλλιά της μαύρα ‘ταν τα μαλλιά,
μ’ αρνήθηκε τον άντρα της και όλα τα παιδιά της και όλα τα παιδιά.
Έλλη Έλλη Έλλη φαντάρος δε σε θέλει,
εκτός αν μετανιώσεις κι ένα φιλί τού δώσεις.
Η Έλλη θέλει ζάχαρη και χάσικο αλεύρι και χάσικο αλεύρι,
να κάνει τα γλυκίσματα να στείλει του Λευτέρη να στείλει του Λευτέρη.
Έλλη Έλλη Έλλη φαντάρος δε σε θέλει,
εκτός αν μετανιώσεις κι ένα φιλί τού δώσεις.
Ανήμερα Χριστούγεννα χτυπούσαν οι καμπάνες χτυπούσαν οι καμπάνες,
οι χριστιανοί στην εκκλησιά κι η Έλλη με τσ’ αγάδες κι η Έλλη με τσ’ αγάδες.
Έλλη Έλλη Έλλη φαντάρος δε σε θέλει,
εκτός αν μετανιώσεις κι ένα φιλί τού δώσεις.
Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010
Tears in heaven - Eric Clapton
Tears in heaven
by Eric Clapton
Would you know my name, If I saw you in heaven, Would it be the same, If I saw you in heaven,
I must be strong, and carry on, Cause I know I don't belong, Here in heaven. Would you hold my hand If I saw you in heaven Would you help me stand If I saw you in heaven I'll find my way, through night and day Cause I know I just can't stay Here in heaven Time can bring you down Time can bend your knee Time can break your heart Have you begging please Begging please Beyond the door There's peace I'm sure. And I know there'll be no more... Tears in heaven
Repeat vers 1 and chorus
Tears in Heaven
Σύμφωνα με την αστυνομία, ο μικρός Κόνορ ξέφυγε για κλάσματα του δευτερολέπτου από την επιτήρηση της νταντάς του, σκαρφάλωσε στο πρεβάζι του παραθύρου και από ένα μικρό άνοιγμα που είχε αφήσει η καθαρίστρια έπεσε στο κενό. Το συνήθιζε αυτό στην Ιταλία, όπου ζούσε με τη μητέρα του. Μόνο που εκεί το παράθυρο ήταν στο ύψος του εδάφους, ενώ εδώ στον 53ο όροφο. Η Λόρι Ντελ Σάντο βρισκόταν για λίγες μέρες στη Νέα Υόρκη για δουλειές, όπως και ο Κλάπτον, που είχε καταλύσει σε διπλανό ξενοδοχείο.
Ο θάνατος του γιου του συγκλόνισε, όπως ήταν φυσικό, τον Κλάπτον, ο οποίος σταμάτησε κάθε επαγγελματική του δραστηριότητα για το υπόλοιπο του χρόνου. Με τη βοήθεια του στιχουργού Γουίλ Τζένινγκς έγραψε το «Tears in Heaven», ως φόρο τιμής στον αδικοχαμένο Κόνορ.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε σινγκλ στις 17 Ιανουαρίου 1992. Αρχικά συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ της αστυνομικής ταινίας «Rush» και στη συνέχεια στο αριστουργηματικό «Unplugged» του.
Γνώρισε αμέσως μεγάλη επιτυχία και έφθασε μέχρι το Νο2 του αμερικάνικου πίνακα επιτυχιών, για να γίνει το πιο δημοφιλές τραγούδι του Κλάπτον. Το 1993 επιβραβεύτηκε από τη μουσική βιομηχανία, κερδίζοντας τρία «Γκράμι».
Πηγή: http://www.sansimera.gr/articles/424
Κυριακή 5 Δεκεμβρίου 2010
Πανηγύρι στον Άγιο Νικόλαο τ' Αερινά
Στο βιολί : Κώστας Χρύσος
Στο λαούτο : Απόστολος Ραφελέτος
Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010
Πανηγύρι στον Άγιο Νικόλαο της Χερρονήσου
Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010
Μπάρμπα Γιάννης κανατάς
Μπάρμπα-Γιάννη με τις στάμνες
και με τα σταμνάκια σου
να χαρής τα μάτια σου
Σαν φορείς ψηλό καπέλο
και παπούτσια ελαστικά
Μπάρμπα-Γιάννη κανατά
Πρόσεξε μη σε γελάσει
καμιά έμορφη κυρά
Μπάρμπα-Γιάννη κανατά
Και σου πάρει το γαϊδούρι
και σ’ αφήσει την ουρά
Μπάρμπα-Γιάννη κανατά
Από την συλλογή παλιών ελληνικών τραγουδιών του Πάνου Μαυραγάνη. Οι στίχοι προέρχονται από βιβλία και παρτιτούρες της εποχής. Διατηρήθηκε η αρχική ορθογραφία
Μπάρμπα-Γιάννη με τις στάμνες
και με τα σταμνάκια σου…
Κανένα, ίσως, τραγούδι δεν είχε τόσες πολλές ιστορικές αναφορές και αμφισβητήσεις από τον πασίγνωστο Μπάρμπα Γιάννη, τον Κανατά. Πρόκειται για ένα τραγούδι, μάλλον, του Π. Επιτροπάκη, αν και από πολλούς θεωρείται δημιουργία του αρχιμουσικού του Ελληνικού Στρατού Ανδρέα Ζάιλερ (1830 – 1904). Οι κανατάδες έκαναν χρυσές δουλειές την εποχή που δεν υπήρχαν πλαστικά δοχεία. Ο Μπάρμπα Γιάννης, όμως, είχε αναστατώσει την Αθηναϊκή κοινωνία, όχι μόνο για τα κανάτια του, αλλά γιατί υπήρξε ένας από τους ωραιότερους Αθηναίους της εποχής του, που κατά τις εργάσιμες ημέρες γυρνούσε με το γάιδαρο του, ξυπόλητος και ρακένδυτος πουλώντας τα κανάτια του, αλλά τις Κυριακές φορούσε «ψηλό καπέλο» και «παπούτσια ελαστικά» και έκανε τον περίπατο του δίπλα στην αριστοκρατική Αθήνα. Φαίνεται ότι κάτι τέτοιο ήταν πρωτάκουστο και μοναδικό για την εποχή του, και γι αυτό η στρατιωτική ορχήστρα, που εκτελούσε κλασικά μουσικά κομμάτια στο Ζάππειο, σταμάταγε και άρχιζε να του αποδίδει «τιμές» καθώς περνούσε από μπροστά της, με σκοπό να τον ειρωνευτεί. Ο μικροαστισμός τους δεν μπορούσε να δεχτεί το γεγονός ότι ένας φουκαράς έκανε βόλτα με την «καλή κοινωνία». Τελικά, οι Αθηναίοι θα υποστούν μεγάλο σοκ, όταν ο Μπάρμπα Γιάννης θα εξαφανιστεί, το 1878, και όλοι, τότε, θα ανακαλύψουν (;) ότι ήταν Βούλγαρος (κάποιοι κάνουν αναφορά ότι ήταν Βούλγαρος πράκτορας). Η λήξη του Ρωσοτουρκικού πολέμου θα επιτρέψει στον Βούλγαρο μπάρμπα Γιάννη να επιστρέψει στην πατρίδα του. Τώρα, αν ήταν κατάσκοπος ή απλό προσφυγόπουλο ποτέ κανένας δε θα το εξακριβώσει. Θα είναι ακόμα μία, σκοτεινή, πλευρά του μύθου του.
Η Ιστορία του τραγουδιού
Το 1957 θα κυκλοφορήσει η βιογραφική ταινία του μπάρμπα Γιάννη σε σκηνοθεσία των Κ. Στραντζαλη, Φρίξου Ηλάδη. Στην ταινία πρωταγωνιστούσαν οι Βασίλης Αυλωνίτης, Α. Αλεξανδράκης, Ν. Σταυρίδης, Σ. Ληναίος). Σ’ αυτή την ταινία έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο και ο Ν. Κούρκουλος .
Οι περιπέτειες αυτού του τραγουδιού, όμως, φαίνεται ότι δεν έχουν τελειωμό. Στην Ιταλία κυκλοφορεί, το 1939, ένα πασίγνωστο προπολεμικό τραγούδι: è arrivata la bufera. Η μουσική και ο ρυθμός δεν είναι άλλος από τον γνωστό μας μπάρμπα Γιάννη. Η μουσική οι στίχοι υπογράφονται από τον Ρενάτο Ράσελ (Renato Rascel). Παρόλο που αποδεδειγμένα ο ΜΠΑΡΜΠΑ Γιάννης έχει ηχογραφηθεί στην Ελλάδα αρκετά χρόνια νωρίτερα, ο Ράσελ δεν το αναφέρει πουθενά. Μένει να αποδειχτεί, βέβαια, αν ο Μπάρμπα Γιάννης είναι ελληνική δημιουργία ή και εμείς με τη σειρά μας το δανειστήκαμε από κάποιον άλλον. Τον μπάρμπα Γιάννη, τον κανατά, τον γνωρίσαμε ως μία εύθυμη, ίσως και αφελή, λαϊκή καντάδα. Το ότι θα είχε και Ελληνό-Ιταλό-Βουλγαρική διαπλοκή, δύσκολα θα μπορούσαμε να το φανταστούμε.
Η Ιταλική εκδοχή:
Πηγή: http://www.24grammata.com/?p=1184
Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου 2010
ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΩ Μουσική:Σπύρος Περιστέρης - Στίχοι: Μίνωας Μάτσας
Όλοι ξέρουμε ή έχουμε ακούσει το ¨Απόψε θα περάσω¨. Πολοί από εσάς σίγουρα θα έχετε αναρωτηθεί από που προέρχετε. Το τραγούδι αυτό λοιπόν είναι ρεμπέτικο και γράφτηκε το 1939.
ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΩ
1939
Σπύρου Περιστέρη - Μίνωα Μάτσα
Απόστολος Χατζηχρήστος, Μάρκος Βαμβακάρης, Γιάννης Παπαϊωάννου
Απόψε θα περάσω δυο λόγια να σου πω
πως έχω στην καρδιά μου για σε καλό σκοπό
να παίξω μη θαρρείς γυρεύω και τον καιρό μου να περνώ
δυο χρόνια εσένανε λατρεύω, τσαχπίνικο μελαχρινό
Μπουζούκι σαν θ' ακούσεις, μ' ολόγλυκη πενιά
να ρθεις ευθύς να με βρεις, θε να μαι στη γωνιά
εκεί που σου 'χω πρωτοδώσει το πιο θεότρελο φιλί
εκεί η καρδιά σου θε να νιώσει, το πόσο σ' αγαπώ πολύ
Αν τύχει και δεν έρθεις στο ραντεβού μ' αυτό
θα γίνεις η αιτία, να με βρουνε νεκρό
τότε μικρό μου θε να νιώσεις, πόσο για σένανε πονώ
να μη διστάσεις να μου δώσεις, ένα φιλάκι σου στερνό
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)







